Διαιτηταί · τοὺς ὑπέρ πεντήκοντα ἒτη γεγονότας και καθαρούς πάσης αἰτίας ὑπειλημμένους, ἀπό τοῦ ληξιαρχικοῡ γραμματίου κληρώσαντες τά τῶν πολιτών διαιτᾶν ἐποίουν , ξένοι μέντοι γε έπί τοῦτο ἐλθεῑν οὐ σγκεχώρητο , ἒξεστι δέ τοις μεμφομένοις δίαιταν ἐκκαλεῖσθαι τὸ δημόσιο δικαστήριον.
Διαιτηταῑς · ἓταιροι παρά τους δικαστάς εἰσίν οι διαιτηταί, οἱ μεν γὰρ ἐν δικαστηρίοις ἐδίκαζον καὶ τὰς ἀπό τῶν διαιτητῶν ἀφεσίμους ἒκριναν, οἱ δὲ διαιτητταὶ πρότερον κλήρῳ λαχόντες ἢ ἐπιτρεψάντων αὐτοῑς τοῑς κρινομένοις διῄτουν , καὶ εἰ μὲν ἢρεσκε τοῑς αντιδίκοις , τέλος εἶχεν ἡ δίκη· εἰ δἑ μή , τὰ ἐγκλήματα καὶ τὰς προβλήσεις καὶ μαρτυρίας , ἒτι δὲ καὶ τοὺς νόμους καὶ τὰς ἂλλας πίστεις ἑκατέρων ἐμβαλόντες εἰς κλαδίσκους και σεμηνάμενοι παρεδίδοσαν τοῑς εισαγωγεῦσι τῶν δικῶν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου