Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012
ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Αν η Ελλάδα επιτεθεί, μας τα παίρνει όλα!
ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ: Αν η Ελλάδα επιτεθεί, μας τα παίρνει όλα!: Συνέντευξη του Albrecht Ritschl - Για το ελληνικό χρέος μίλησε Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας στο Spiegel σε σκληρή γλώσσα γ...
Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012
IMIA 1996
ΙΜΙΑ 96
Αντιπλοίαρχος Αντιπλοίαρχος Σημαιοφόρος
Χ.Καραθανάσης Π.Ν Π. Βλαχάκος Π.Ν. Ε. ΓιαλοψόςΠ.Τ.
Δεν σου ζήτησαποτέ τίποτα…. Δεν σου είπα ψέματα ποτέ…δεν σε οδήγησα σε εξαθλίωση ποτέ…
Μάλλον εσύ μου ζήτησες…θυμήσου…αιώνες τώρα όλο ζητάς…και εγώ πρόθυμα χωρίς αντιρρήσεις
έδωσα τα πάντα για σένα…να είσαιεσύ και τα παιδιά σου ελεύθερος…να είσαι αξιοπρεπής και
δυνατός.. Για σένα έδωσα το πιο πολύτιμο πράγμα που έχει ο άνθρωπος…Την ίδια του την ζωή…
Κομμάτια από την σάρκα μου θα βρεις παντού…Σε όλα τα Άγια χώματα αυτής της πολύπαθης χώρας
Στα Άγια νερά του Αιγαίου…με κομμάτιαζαν και εγώ εκεί…χωρίς να λιγοψυχήσω…χωρίς να κάνω βήμα
πίσω… για σένα για τα παιδιά σου…για το έδαφος, τις θάλασσες, τον αέρα αυτής της ευλογημένης
Πατρίδας… Πάντα μπροστάρης των αγώνων της αιώνες τώρα… δυστυχώς εσύ με είπες
αντιπαραγωγικό…με χλεύασες… Δεν σου ζητάω να μου δώσεις το παραμικρό… πως θα μπορούσα
άλλωστε… ήξερα τι θα συναντούσα από τότε πού φόρεσα την τιμημένη στολή του Έλληνα Αξιωματικού…
Κοιτάψηλά τον ουρανό και θα με δεις…. να πετάω και το κορμί μου να διαλύεται από τις απίστευτες
δυνάμεις που εξασκούνται επάνω του…ίσια την μάτια και θα με δεις στη θάλασσα να φυλάω τα ιερά της…
Κοίτα τα θεϊκά βουνά και θα με δεις να φυλάτω το σημείο… δεν ξέρω τι πάει να πει κρύο βροχή χιόνι…
Και βγές και πες το παντού…να το ακούσουν όλοι και να αισθανθούν δυνατοί και πάλι…να το
ακούσουν οι εφιάλτες της Πατριδας και να ανησυχούν… ΚΑΠΟΙΟΙ ΦΥΛΛΑΤΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ…
Ένα πράγμα άσε με να ζητήσω από σένα…
Δεν είναι μεγάλο…δεν είναι μοντέρνο…μάλλον είναι ένα τίποτα… μερικά λεπτά από την μνήμη σου
δώσε μου…ελάχιστα λεπτά… άλλωστε τι σου κοστίζουν:…τίποτα…. Δώσε μου ελάχιστα λεπτά
από την μνήμη σου και σκέψου… την ημέρα εκείνη του Ιανουαρίου που χάθηκα στα βαθιά
νερά του Αιγαίου… Για έναν σκοπό έφυγα… Σκέψου ελάχιστα…Και αν σου βγαίνει άσε να
φύγει ένα δάκρυ από τα μάτια σου…Για εκείνη την μαύρη νύχτα… Δεν σου ζητώ τίποτα…Μόνο
για λίγα λεπτά να με θυμηθείς….
Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012
Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;
Ξέρεις ποιος είμαι εγώ»; Η αυτοθαυμαστική αυτή μεγαλοστομία που εκτοξεύει σε κάθε ευκαιρία ο συνήθης Ελληνας σκιαγραφείται πολύ παραστατικά στους Οξυρρύγχειους Παπύρους που διασώζουν συμβουλές του ρωμαίου συγκλητικού Μενένιου Απιου προς τον φίλο του Ατίλιο Νάβιο, μελλοντικό ρωμαίο κυβερνήτη τής υπό κατοχή Αχαΐας πριν από 2.300 χρόνια.
«Αρέσει στον Ελληνα να δίνει στον ασθενέστερο, στον αβοήθητο. Είναι κι αυτό ένας τρόπος υπεροχής. Λέγοντας πως ο Ελληνας αδιαφορεί για τον πλησίον του, κάτι άλλο θέλω να πω, αλλά μου πέφτει δύσκολο να σου το εξηγήσω. Ακόμη υπάρχουν ποιητές πολλοί και τεχνίτες στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Πλησίασέ τους καθώς είναι χρέος σου και πες μου αν άκουσες κανέναν από αυτούς ποτέ να επαινεί τον ομότεχνό του. Δεν χάνει τον καιρό του σε επαίνους ο Ελληνας. Δεν χαίρεται τον έπαινο. Χαίρεται όμως τον ψόγο και για αυτόν πάντα βρίσκει καιρό. Για την κατανόηση την αληθινή, αυτήν που βγαίνει από τη συμπάθεια για αυτό που κατανοείς, δεν θέλει τίποτε να θυσιάσει. Το κίνητρο της δικαιοσύνης δεν τον κινεί για να επαινέσει ό,τι αξίζει τον έπαινο. Θαυμάζει ό,τι είναι ο δικός του κόσμος. Κάθε άλλον τον υποτιμά. Οταν ένας πολίτης άξιοςδεν αναγνωρίζεται κατά την αξία του, λέει ο Ελληνας “αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ ο αξιότερός του, τι πειράζει αν και αυτός δεν αναγνωρίζεται”. Ο εγωκεντρισμός αφαιρεί από τον Ελληνα τη δυνατότητα να είναι δίκαιος. Μόνον όταν δημιουργηθούν συμφέροντα που συμβαίνει να είναι κοινά σε πολλά άτομα μαζί, βλέπεις τη συναδέλφωση και την αλληλεγγύη. Στον κάθε Ελληνα τα ιδανικά είναι ατομικά. Γι΄ αυτό οι πολιτικές των φατρίες είναι φατρίες συμφερόντων, και το ιδανικό του κάθε ηγέτη είναι ο εαυτός του».
«Κινημένος από την ίδια εγωπάθεια, τη ρίζα αυτή του κάθε ελληνικού κακού, ο Ελληνας δεν συγχωρεί στον συμπολίτη του καμιά προκοπή. Οποιος τον ξεπεράσει, ο Ελληνας τον φθονεί με πάθος και αν είναι στο χέρι του να τον γκρεμίσει από εκεί που ανέβηκε θα το κάνει.Μα το πιο σπουδαίο,για να καταλάβεις τον Ελληνα, είναι να σπουδάσεις τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνει τον φθόνο του, τον τρόπο που εφηύρε για να γκρεμίζει καλύτερα. Είναι ένας τρόπος πιο κομψός από το δικό μας γέννημα σοφιστικής ευστροφίας και διανοητικής δεξιοτεχνίας. Δεν του αρέσει η χοντροκομμένη δολοφονία στους διαδρόμους του παλατιού, αλλά η λεπτοκαμωμένη συκοφαντία, ένα είδος αναίμακτου, ηθικού φόνου, ενός φόνου διακριτικότερου και εντελέστερου που αφήνει του δολοφονημένου τη σάρκα σχεδόν ανέπαφη, να περιφέρει την ατίμωση και τη γύμνια της στους δρόμους και στις πλατείες. Γιατί και τη συκοφαντία, αγαπητέ μου, την έχουν αναγάγει σε τέχνη οι θαυμάσιοι, οι φιλότεχνοι Ελληνες, οι πρώτοι δημιουργοί του καλού και του κακού λόγου. Η τέχνη είναι να βρίσκεις τον διφορούμενο λόγο, που άμα σε ρωτήσουν γιατί τον είπες, να μπορείς να πεις πως τον είπες με την καλή σημασία, και πάλι εκείνος που τον ακούει να αισθάνεται ότι πρέπει να τον εννοήσει με την κακή του σημασία. Αυτό είναι το αγχέμαχο όπλο με το οποίο πολεμάει ο Ελληνας τον Ελληνα, ο ηγέτης τον ηγέτη, ο φιλόσοφος τον φιλόσοφο, ο ποιητής τον ποιητή αλλά και ο ανάξιος τον άξιο, ο ουσιαστικά αδύνατος τον ουσιαστικά δυνατό».
Νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη αξία η ανάδειξη αυτής της διαχρονικής ψυχαναλυτικής περιγραφής του χαρακτήρα των Ελλήνων που αμετάβλητα υπαγορεύει την καταστροφική συμπεριφορά τους και σήμερα. Και προειδοποιεί ότι αν δεν αλλάξουμε (πολιτικοί και πολιτικές) όντως θα βουλιάξουμε.
Γι΄ αυτό θα συνεχίσω και την επόμενη Κυριακή.
jmarinos@tovima.gr
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=123&artId=314055&dt=29/08/2010#ixzz0xyXH1ID6
«Αρέσει στον Ελληνα να δίνει στον ασθενέστερο, στον αβοήθητο. Είναι κι αυτό ένας τρόπος υπεροχής. Λέγοντας πως ο Ελληνας αδιαφορεί για τον πλησίον του, κάτι άλλο θέλω να πω, αλλά μου πέφτει δύσκολο να σου το εξηγήσω. Ακόμη υπάρχουν ποιητές πολλοί και τεχνίτες στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Πλησίασέ τους καθώς είναι χρέος σου και πες μου αν άκουσες κανέναν από αυτούς ποτέ να επαινεί τον ομότεχνό του. Δεν χάνει τον καιρό του σε επαίνους ο Ελληνας. Δεν χαίρεται τον έπαινο. Χαίρεται όμως τον ψόγο και για αυτόν πάντα βρίσκει καιρό. Για την κατανόηση την αληθινή, αυτήν που βγαίνει από τη συμπάθεια για αυτό που κατανοείς, δεν θέλει τίποτε να θυσιάσει. Το κίνητρο της δικαιοσύνης δεν τον κινεί για να επαινέσει ό,τι αξίζει τον έπαινο. Θαυμάζει ό,τι είναι ο δικός του κόσμος. Κάθε άλλον τον υποτιμά. Οταν ένας πολίτης άξιοςδεν αναγνωρίζεται κατά την αξία του, λέει ο Ελληνας “αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ ο αξιότερός του, τι πειράζει αν και αυτός δεν αναγνωρίζεται”. Ο εγωκεντρισμός αφαιρεί από τον Ελληνα τη δυνατότητα να είναι δίκαιος. Μόνον όταν δημιουργηθούν συμφέροντα που συμβαίνει να είναι κοινά σε πολλά άτομα μαζί, βλέπεις τη συναδέλφωση και την αλληλεγγύη. Στον κάθε Ελληνα τα ιδανικά είναι ατομικά. Γι΄ αυτό οι πολιτικές των φατρίες είναι φατρίες συμφερόντων, και το ιδανικό του κάθε ηγέτη είναι ο εαυτός του».
«Κινημένος από την ίδια εγωπάθεια, τη ρίζα αυτή του κάθε ελληνικού κακού, ο Ελληνας δεν συγχωρεί στον συμπολίτη του καμιά προκοπή. Οποιος τον ξεπεράσει, ο Ελληνας τον φθονεί με πάθος και αν είναι στο χέρι του να τον γκρεμίσει από εκεί που ανέβηκε θα το κάνει.Μα το πιο σπουδαίο,για να καταλάβεις τον Ελληνα, είναι να σπουδάσεις τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνει τον φθόνο του, τον τρόπο που εφηύρε για να γκρεμίζει καλύτερα. Είναι ένας τρόπος πιο κομψός από το δικό μας γέννημα σοφιστικής ευστροφίας και διανοητικής δεξιοτεχνίας. Δεν του αρέσει η χοντροκομμένη δολοφονία στους διαδρόμους του παλατιού, αλλά η λεπτοκαμωμένη συκοφαντία, ένα είδος αναίμακτου, ηθικού φόνου, ενός φόνου διακριτικότερου και εντελέστερου που αφήνει του δολοφονημένου τη σάρκα σχεδόν ανέπαφη, να περιφέρει την ατίμωση και τη γύμνια της στους δρόμους και στις πλατείες. Γιατί και τη συκοφαντία, αγαπητέ μου, την έχουν αναγάγει σε τέχνη οι θαυμάσιοι, οι φιλότεχνοι Ελληνες, οι πρώτοι δημιουργοί του καλού και του κακού λόγου. Η τέχνη είναι να βρίσκεις τον διφορούμενο λόγο, που άμα σε ρωτήσουν γιατί τον είπες, να μπορείς να πεις πως τον είπες με την καλή σημασία, και πάλι εκείνος που τον ακούει να αισθάνεται ότι πρέπει να τον εννοήσει με την κακή του σημασία. Αυτό είναι το αγχέμαχο όπλο με το οποίο πολεμάει ο Ελληνας τον Ελληνα, ο ηγέτης τον ηγέτη, ο φιλόσοφος τον φιλόσοφο, ο ποιητής τον ποιητή αλλά και ο ανάξιος τον άξιο, ο ουσιαστικά αδύνατος τον ουσιαστικά δυνατό».
Νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη αξία η ανάδειξη αυτής της διαχρονικής ψυχαναλυτικής περιγραφής του χαρακτήρα των Ελλήνων που αμετάβλητα υπαγορεύει την καταστροφική συμπεριφορά τους και σήμερα. Και προειδοποιεί ότι αν δεν αλλάξουμε (πολιτικοί και πολιτικές) όντως θα βουλιάξουμε.
Γι΄ αυτό θα συνεχίσω και την επόμενη Κυριακή.
jmarinos@tovima.gr
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=123&artId=314055&dt=29/08/2010#ixzz0xyXH1ID6
Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012
Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012
Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ: Ρήσεις του ΡΗΓΑ ΒΕΛΕΣΤΙΛΝΗ
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ: Ρήσεις του ΡΗΓΑ ΒΕΛΕΣΤΙΛΝΗ: Μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο Ρήγας Βελεστινλής είναι μία από τις μοναδικές φυσιογνωμίες του Νεώτερου Ελληνισμού και του ...
Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ: Ιερή γεωμετρία των αρχαίων Ελλήνων
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ: Ιερή γεωμετρία των αρχαίων Ελλήνων: >Τη σοφία των Αρχαίων Ελλήνων πολλοί λαοί «ζήλεψαν» και σε αυτή στήριξαν τους δικούς τους πολιτισμούς. Αξιοζήλευτη όσο και ασύλληπτη είναι η...
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012
Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012
Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012
Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012
Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)